Waarom?? Het begon een aantal weken geleden. De verjaardag van kleinzoon Sam kwam er aan. Sam is dol op kabouters en z'n Oma (ik dus) is dol op 't maken van poppen. Ik bedacht om een kabouter voor Sams verjaardag te maken. Ik ging op zoek naar patronen.....en maar zoeken.....en patronen krijgen van lieve mede bloggers/cursisten.......leuk maar DE kabouter zat er niet tussen. En de tijd liep.......totdat ik bij vriendin J op bezoek was. Joh, ik heb nog een leuk tijdschrift...
........een heeeeeel oud blad..........met DE kabouter:
Ik stel hier voor: Wouter de Kabouter!! Ja dit gaat hem worden! Op naar huis en de beschrijving lezen. Oeps, de kabouter is wel 75 cm groot en Sam is nu 96 cm groot! haha, nou ja, dan raak je zo'n kabouter ook niet snel kwijt zullen we maar denken. Waar wordt hij van gemaakt? Van tricotstof. Hoe kom ik zo snel aan tricot stof?? Internet natuurlijk, even Googelen, bestellen, betalen met Paypal en de lap valt vanzelf in de brievenbus. De tijd dringt dus ga ik maar vast kleding maken.
.....iets om de nacht in door te brengen? kabouters moeten toch ook slapen? De knopen zijn van vilt want Sam heeft nog een zusje van 1 1/2 jaar en dan lijken knopen me niet zo veilig. Het jasje sluit met klittenband, lekker makkelijk voor kleine vingertjes. Ook een jas, broek en puntmuts zijn gemaakt. Dan komt de stof en snel maar aan de slag met het lijf. Naaien, naaien.....
.....vullen....jeemig wat gaat er veel vulling in! Kijk dit is een kabouterhand, ik wist echt niet dat kabouters ZO groot zijn!!!
.......dit is zijn hoofd! En toen had ik de afknapper........jasses wat een monster eigenlijk......jesses dit geef je toch niet aan een drie-jarige?? Het kind is doodsbenauwd en is voorgoed genezen van zijn liefde voor kabouters. Nee, dat gaan we niet doen, kabouter aan de kant en op naar de speelgoedwinkel voor een ander cadeau.
Tot gister......gister kwam Sam het atelier binnen. Daar komt hij (nog) niet zo vaak, scherpe messen, scharen, spelden op de grond...allerlei dingen ongeschikt voor kleine kindjes. Hij ziet het 'monster' loopt er breed lachend en blij op af en roept: een kabouter!!! Hij pakt het monster en sluit het in z'n armen om hem vervolgens niet meer los te laten. Hij heeft er het laatste uurtje dat hij bij ons was mee gespeeld. Wouter moest in bed, geknuffeld en zo nu en dan werd hij bijna uit elkaar getrokken omdat zusje ook wel even wilde spelen. Hij was helemaal blij!! Oma, ik dus, was ook weer helemaal blij en vol vuur heb ik Wouter gisteravond afgemaakt.
....een lekkere baard (ging een hele bol wol in zitten) ogen van vilt en zelfs heb ik nog een paar laarzen zitten prutsen. Zeg nu zelf: een kabouter op bloten voeten kan toch niet?
....en hier zit hij in zijn pjama....klaar om naar bed te gaan. Eind goed, al goed!!!
Fijne dag!